Xativa, Tibi, Novelda en lukt de gastank nu?

Eenmaal in Xativa aangekomen of althans een dorpje vlakbij, vonden we een modderige parkeerplaats. Het was al de hele dag aan het regenen, en morgen zou er nog meer vallen. Hier kon Bowe even naar de wc kijken, gelukkig bleek het makkelijk opgelost omdat er een schroefje en stuk plastic was losgekomen en het simpel terug vastschroeven was de oplossing. Bowe was bang dat de parkeerplaats elk uur modderiger en modderiger werd, en hij hier nog een tijdje mee bezig zou zijn, maar gelukkig viel het dus mee. Een voordeel aan deze modderpoel was wel dat er een wasserette en een Consum (supermarkt) om de hoek zaten. Daar maakte we dankbaar gebruik van.

De volgende dag zou een hele koude dag worden, we hadden via Funda een huisje gezien en wilde hier voor de grap gaan kijken. Dit was een van de redenen dat we deze kant op gingen. We hadden de makelaar gebeld en die was tijdelijk niet bereikbaar, dus gingen we even de omgeving verkennen met een lekker verwarmde camper. Dit gebied (waar het huis staat) staat erom bekend dat het heel rijk aan water is. We besloten deze bronnen te gaan bekijken. We hebben eerst kleine zwemvijver met miniwaterval bezocht en daarna vonden we een waterval met uitkijkpunt die we getrotseerd hebben. Dankzij de vele regen kwam er behoorlijk wat water naar beneden. Daarna hebben we onze goedgevulde koelkast weer aangebroken. Helaas valt er weinig meergranenbrood te vinden, dus eten we wat stokbroden weg.

Hierna besloten we om naar een boeren camping vlakbij Tibi te rijden. Dit was een hele mooie camping met een kleinschalige olijfboerderij. Het was een mooi vlak terrein omringd door mooie bergen. We kwamen aan in het donker en hier zagen we al contouren van de bergen met hier en daar een wolk die er als en deken overheen lag. Het is altijd erg mooi om alle lichtjes van dorpjes in de bergen te zien. Net als je normaal gesproken vanuit het vliegtuig bekijkt. Het was de eerste keer dat we een tunnel in reden waar nog enkele tientallenmeters mist in hing.

Toen we wakker werden op de camping zagen we pas echt waar we geland waren (ohnee, we reden met een camper). Het was heel erg koud (-1 'snachts) terwijl Nederland bedekt was met een dikke laag sneeuw, kregen wij ook wat mee van de kou. Debby werd een beetje geblokkeerd wakker en wilde meteen doorrijden naar het warme weer. Nadat Bowe haar naar het douche hokje (romantisch in de buitenlucht) had geschopt, was ze gelukkig weer de oude (of de nieuwe).

Het was al wel snel duidelijk dat we hier niet zouden blijven, maar onze reis door zouden zetten richting Fortuna. We hadden namelijk de makelaar inmiddels gesproken die vertelde dat hij gisteren bij een mooi huis bij Fortuna was geweest. Dit was een gedeeltelijke "Cave house". Hier zullen we in het volgende verslag meer over vertellen. De camping eigenaar Dave was heel vriendelijk en vertelde zijn persoonlijke verhaal en wij de onze. Ook vertelde we hem dat het zo moeilijk bleek om een gasfles te vinden (want ook de vorige dag hadden we poging 3 gedaan bij een "Agencia distribuidora y Servicio" van Repsol. Hij zei tegen ons; "Geen zorgen, ik rijd zo toch de stad in en zal kijken of ik er 1 kan krijgen. Ik heb toch al een contract in mijn auto liggen". En ja hoor! toen hij terugkwam had ie een fles Butano van Cepsa. Eindelijk een eind aan die gasfles ellende.

Toen we die middag vanuit Tibi vertrokken, kwamen de honden die we 'snachts al gehoord hadden achter de camper aan. Het waren 7 Duitse herders. Het zag er nogal angstaanjagend uit, maar gelukkig staakte ze hun achtervolging na een stuk of 10 meter. We besloten te stoppen bij Los Establos vlakbij Novelda. Dat lag dicht in de buurt van het huis wat we morgen gaan bezoeken. Of het echt wat wordt is nog de vraag hoor...

Vandaag zijn we met de fiets Novelda in gegaan, het was ongeveer 15 minuten berg (nouja, heuvel) af. In Novelda kwamen we een stoffenmarkt tegen en een leuke Mercado (overdekte markthal met vooral fruit, kaas etc). Debby heeft hier nog een leuke broek gescoord. Toen wilde we nog ergens wat drinken, maar het was hier niet zo toeristisch met terrasjes etc. Uiteindelijk hebben we bij een lokaal bakkertje nog wat water en broodjes gekocht. Toen moesten we weer bergopwaards terug naar de camping. Hier vond halverwege de berg de accu van Bowe het grappig om uit te vallen zodat hij in de eerste versnelling een halve Vuelta kon fietsen met een zware electrische fiets en Mana achterop.

Eenmaal bezweet aangekomen had de vriendelijke beheerder een lekkere lokale pasta gemaakt met als toetje een heerlijk stuk pistache cakeje. Ze zijn hier erg gastvrij, bij de vorige campings hebben we namelijk al gratis Sinaasappels, amandelen en nu dit gebaar. We voelen ons telkens erg welkom.

Nu gaan we weer een granaatappelsalade van Debby eten en morgenvroeg vertrekken we richting Fortuna!

Tot de volgende!